Praca w Holandii – ubezpieczenie i dodatek zdrowotny

amsterdamKrólestwo Niderlandii jest ostatnio popularnym celem emigracji zarobkowej Polaków. Wielu rodaków udaje się tam w celu „dorobienia sobie”, podejmując prace sezonowe na kilka tygodni lub miesięcy. Jednak wszelka praca za granicą wymaga posiadania choć minimum podstawowych informacji o obowiązkach i prawach pracownika obowiązujących w danym państwie.

Ubezpieczenie zdrowotne  w Holandii (zorgverzekering) jest obowiązkowe dla wszystkich pracujących na jej terenie. Nawet w sytuacji, gdy nie mieszka się w kraju tulipanów na stałe, ale pracuje się w nim i płaci podatki, trzeba również opłacać ubezpieczenie zdrowotne (nawet, jeśli się jest ubezpieczonym w Polsce). Z tego ubezpieczenia mają również prawo korzystać na terenie Holandii członkowie rodziny pracownika (współmałżonek/partner i dzieci), nawet jeśli mieszkają w innym kraju. Formularz zgłoszenia członków rodziny do ubezpieczenia można dostać u swojego ubezpieczyciela.  Po zgłoszeniu trzeba opłacać składki za członków rodziny.

Pierwszego stycznia 2006 roku weszły w życie przepisy o tym, że każdy kto mieszka lub/i pracuje w Niderlandach ma obowiązek wykupić tu ubezpieczenie zdrowotne, a ci, którzy tego nie zrobią, mogą zapłacić karę o wartości 130% ceny ubezpieczenia za wszystkie miesiące, za które dana osoba powinna być ubezpieczona.

Rozpoczynając pracę należy dowiedzieć się, czy ubezpiecza pracodawca (wtedy kwota będzie potrącana z wypłaty), czy trzeba będzie się ubezpieczyć się samemu. Jest bowiem możliwość samodzielnego wyboru towarzystwa ubezpieczeń kosztów leczenia. W niektórych przedsiębiorstwach istnieje możliwość przystąpienia na korzystnych warunkach do grupowego ubezpieczenia zdrowotnego dla pracowników. Należy zapytać o to swojego pracodawcę. 

Towarzystwo ubezpieczeń zdrowotnych nie może odmówić przyjęcia nikogo do ubezpieczenia w zakresie tzw. pakietu podstawowego (basispakket). Pakiet ten obejmuje wszystkie niezbędne świadczenia zdrowotne, bez względu na  stan zdrowia i wiek ubezpieczonego. Zakres świadczeń pakietu podstawowego jest taki sam we wszystkich towarzystwach ubezpieczeniowych. Natomiast różnice mogą dotyczyć sposobu realizacji świadczeń i wysokość składek.

Składka na ubezpieczenie zdrowotne jest płacona co miesiąc i składa się 2 części:

  • ubezpieczony opłaca stałą miesięczną składkę w wybranym towarzystwie ubezpieczeń zdrowotnych lub robi to pracodawca, potrącając kwotę składki z wynagrodzenia i sam odprowadza ją do ubezpieczyciela;
  • ponadto każda osoba, której dotyczy obowiązek ubezpieczeniowy, płaci składkę zależną od dochodów. Tę część składki w całości opłaca pracodawca. Rozliczenie tego znajduje się na pasku wypłaty.

Osoby prowadzące samodzielną działalność gospodarczą muszą samemu opłacać całość składki na ubezpieczenie zdrowotne. Dzieci i młodzież poniżej 18 lat nie płacą składek na  to ubezpieczenie.

Podstawowe ubezpieczenie zdrowotne upoważnia tylko do podstawowej opieki lekarskiej, która obejmuje:

– wizytę u lekarza rodzinnego,

– wizytę położnej,

– opiekę poporodowa w domu (kraamzorg),

– wizytę u dentysty dzieci i młodzieży do lat 22.

W Niderlandach jest mnóstwo towarzystw ubezpieczeń i sztuką jest wybór takiego, by nie dopłacać do leczenia. Podstawowa składka wynosi około 90-100 euro miesięcznie.

W każdym pakiecie ubezpieczeniowym istnieje „ryzyko własne” (eigen risico). Jest to kwota około 170 euro tzw. kosztów własnych, które trzeba opłacić m.in. za wizytę u specjalisty, w szpitalu, czy za lekarstwa. Powyżej tej kwoty resztę kosztów pokrywa ubezpieczalnia, w zależności od wykupionego pakietu.

Kto posiada tylko podstawowe ubezpieczenie zdrowotne (basic zorgverzekelar) musi być przygotowany na to, że wszelkie dodatkowe koszty leczenia (szpital, dentysta, rehabilitacja) będzie musiał ponosić sam. Jeżeli oprócz podstawowego, wykupi się ubezpieczenie dodatkowe, to każde towarzystwo ma swoje limity na refundację leczenia specjalistycznego. Jeśli kwota takiego limitu zostanie przekroczona, to nadwyżkę będzie miał obowiązek pokryć sam ubezpieczony.

Holenderskie prawo przewiduje dofinansowanie do ubezpieczenia zdrowotnego, tzw. dodatek  zdrowotny (zorgtoeslag). Część kosztów tego ubezpieczenia pokrywa wtedy państwo. Decyzja o przyznaniu takiego dodatku zależy od wysokości dochodów pracownika. Im niższe dochody, tym wyższy dodatek. Należy tutaj pamiętać o powiadomieniu organu w określonym terminie o zmianach w sytuacji osobistej, mających wpływ na prawo do pobierania dodatku i jego wysokość, np. o zakończeniu pracy na terenie Niderlandii. Pozwoli to uniknąć konieczności zwrotu nienależnie wypłaconych kwot. Szczegółowe informacje o dodatku zdrowotnym są dostępne na stronie: www.toeslagen.nl.